842

که حتی نمیتوانم برایت زندگی ارزو کنم

که بی خزان وزمستان باشد

نمیتوانم بگویم

سالی پراز فقط شادی و موفقیت داشته باشی

نمی شود بگویم برایت سالی پراز ثروت وسلامت میخواهم !

من وتو میدانیم که زندگی بسیاز زیبا ، اما دشوار وشکننده است .

میدانیم قرار است

همانطور که گاهی موفق میشویم

جاهایی هم موفق نشویم

یا دست کم

رسیدن به برخی خواسته ها و ارزوهایمان

را مدتی به تعویق بیندازیم

یادگرفته ایم که بیماری هر از چند گاهی

درما یا یکی از عزیزانمان و دوستانمان ،میهمان می شود

تا درس های سخت انسان بودن را مرور کنیم

میدانیم که گاه با داشتن مال

وگاه به نداشتنش ، گرفتار می شویم .

میدانیم از این بهار تا ان بهار فاصله ای است

پر از ماجراهای تلخ وشیرینی که بسیاری

از آنها خواسته ما نیستند .اما گریز نا پذیرند

نمی خواهم بگویم تو را به خدا می سپارم و خیالت راحت باشد که خدا نمی گذارد

هیچ اتفاق بدی برایت رخ دهد !

چون می دانم که نا خواستنی ها ، همانقدر فراوانند که سپردن های نارس وفهم ناشده ی ما!

دیگر آنقدر بزرگ شده ایم که بفهمیم درهفت سین ، چیزها یی را می چینیم که هراس نبودن ،

کم شدن یا ازدست دادنشان را داریم.

آنقدر تجربه داریم که درک کنیم ، مردم این بهانه های خوشرنگ و شا د را

همچون فرصتی مهم تلقی میکنند؛ برای اینکه، خودشان را به آن راه بزنند؛ که انگار قراراست

زندگی طبق آرزوها، شاد باش ها ، تبریکا ت ،تهنیت ها ومبارک بادهای ما بچرخد!

(وشاید این خود نمایش قدرت امید در انسان باشد که به رویارویی هر احتمالی ،با لبخند میرود)

میخواهم برایت آرزو کنم که تو را درتمام فصول زندگی ، درسرما و گرمای روزگار،درتمام بارانها ،

برفها ، طوفان ها ،خشکسالی ها ،شکست ها و موفقیت ها ، شادی ها و غم ها ،ازدست دادن ها

وبه دست آورد ن ها ؛در امان قرار دارد!

آرزو میکنم آنقدر به خودت رسیده باشی و برسی ؛آنقدر خدا درخودت داشته باشی و بیا بی ،

وآنقدری در قلبت آگاهی ودر ذهنت روشنایی باشد وبیاید که تمام زندگی را هر طور که پیش رود

مشتا قا نه ، امید وارا نه، سرا فرازا نه و عا شقا نه، زندگی کنی !

تو نیز مرا همین ارزو کن .

باشد که سا ل بعد همین حوالی خشنود از خود وآنچه گذشته ، به زندگی لبخند بزنیم و

همچنان چون بهار، مشتاق وسرافراز و عاشق زندگی ، باشیم .